Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Αναμνήσεις μιας Γκέισας

Την Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018 θα προβληθεί η κοινωνική ταινία "Αναμνήσεις μιας Γκέισας" του Rob Marshall.

Κοινωνική, Αισθηματική | 146' | Έγχρωμη | Η.Π.Α. | 2005 | Απαραίτητη γονική συναίνεση

Η αληθινή ιστορία της Νίττα, μιας μικρής χωριατοπούλας που θα γίνει η πιο γνωστή γκέισα της Ιαπωνίας. Ένας κόσμος που η αυστηρότητα και η πειθαρχία είναι τρόπος ζωής, που η παράδοση μπλέκεται με τον ανθρώπινο πόνο σε μία συγκλονιστική ιστορία που ξεκίνησε στα 1929, σημαδεύεται από τη δίνη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, και έχει ως μοναδική σταθερά τον έρωτα.
Πρωτότυπος τίτλος: Memoires of a Geisha
Σκηνοθεσία: Rob Marshall
Σενάριο: Robin Swicord, Arthur Golden (βιβλίο)
Γλώσσες: Αγγλικά, Ιαπωνικά

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Στην Ιαπωνία του 1929, μία φτωχή οικογένεια αποφασίζει να πουλήσει την εννιάχρονη κόρη τους Chiyo (Suzuka Ohgo), για να δουλέψει ως υπηρέτρια σε ένα σπίτι όπου διαμένουν γκέισες στο Κιότο, μια πρακτική ιδιαίτερα συνηθισμένη για την εποχή εκείνη. Στην Ιαπωνία, η γκέισα ήταν καλλιτέχνιδα που κέρδιζε τα προς το ζην «ψυχαγωγώντας» τον ανδρικό πληθυσμό της μεγαλοαστικής τάξης. Εκεί, η μικρή Chiyo δεν θα αργήσει να γευτεί τη σκληρότητα των γύρω της, εξαιτίας της απαράμιλλης ομορφιάς, ευστροφίας και ευγένειά της, προκαλώντας τη ζήλια της Hatsumomo (Gong Li), που δεν χάνει ευκαιρία να της συμπεριφέρεται με σκληρότητα και να την ταπεινώνει συνεχώς. Ευτυχώς, για την Chiyo, όταν μία άλλη γκέισα, η Mameha (Michelle Yeoh), βρεθεί στο δρόμο της και αναγνωρίσει τα προσόντα της, την «αγοράζει» και τη μεταφέρει στο δικό της σπίτι. Εκεί, υπό την καθοδήγηση της Mameha, η Chiyo θα μεταμορφωθεί στην θρυλική γκέισα Sayuri (Ziyi Zhang) και θα εκπαιδευτεί σε όλα όσα οφείλει να γνωρίζει μία γκέισα για να μπορέσει να επιβιώσει και να διακριθεί. Όμορφη και ικανή, η φήμη της μεγαλώνει και έτσι της δίνεται η δυνατότητα να εισχωρήσει στην καλή κοινωνία και να γνωρίσει τον πλούτο, αλλά και τους σημαντικούς ανθρώπους της εποχής της. Ξαφνικά όμως, η δίνη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου παρασέρνει τα πάντα στην Ιαπωνία, αλλάζοντας ολοκληρωτικά και τη ζωή της Sayuri. Όμως, ακόμα και όταν όλα γύρω της γκρεμίζονται, ο έρωτάς της για έναν άντρα θα είναι για πάντα το σταθερό σημείο αναφοράς της. 
Παραλειπόμενα:
• Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο που έγραψε το 1997 ο συγγραφέας Arthur Golden. Το συναρπαστικό μυθιστόρημα παρέμεινε για δύο χρόνια στη λίστα με τα best-seller των Times της Νέας Υόρκης, πούλησε πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα στα Αγγλικά, και μεταφράστηκε σε 32 γλώσσες.
• Ο Rob Marshall μαζί με τους συντελεστές της ταινίας επισκέφτηκαν το Κέντρο Εκπαίδευσης Γκέισας, στο Λος Άντζελες, έξι εβδομάδες πριν το γύρισμα, για μια εντατική περίοδο μαθημάτων, με μια ομάδα ειδικών, που καθοδήγησαν τις ηθοποιούς μέσα στον κόσμο μιας αληθινής γκέισας.
• Οι περιοχές με τις γκέισες ή hanamachi στην Ιαπωνία, είχαν αλλάξει πάρα πολύ από την εποχή κατά την οποία εκτυλίσσεται η ταινία. «Ακόμη και στις πανέμορφες παλιές πόλεις, δεν μπορούσαμε να βρούμε μία περιοχή για γύρισμα που να μην έχουν προστεθεί μοντέρνα στοιχεία», είπε ο Marshall. Όμως, όλη η ομάδα γύρισε στην πατρίδα, εμπνεόμενη από τις κοινές εμπειρίες και τις συλλογικές αναφορές, στις οποίες θα προσέτρεχαν συχνά τους επόμενους μήνες και αποφάσισαν να χτίσουν τη δική τους γειτονιά. Η hanamachi χτίστηκε μέσα σε 14 εβδομάδες στις φάρμες Βεντούρα, μία τεράστια έκταση εκτροφής αλόγων, περίπου μία ώρα έξω από το Λος Άντζελες.
• Η ομάδα των 10, επισκέφτηκε μουσεία και τόπους λατρείας, έκανε μία ξενάγηση σ’ ένα εργοστάσιο που κατασκευάζει κιμονό, είδε έναν αγώνα σούμο, έκανε βόλτες με δίτροχα αμαξάκια, ανίχνευσε τη θαλάσσια περιοχή της Ιαπωνίας, παρακολούθησε ανοιξιάτικα φεστιβάλ παραδοσιακού χορού και παρακολούθησε μία μαθητευόμενη γκέισα (maiko) να απλώνει το μακιγιάζ στο πρόσωπό της και να φοράει το κιμονό. Ο Marshall και ο John DeLuca, συμπαραγωγός και χορογράφος της ταινίας, έγιναν δεκτοί στα παρασκήνια του θεάτρου για να δουν το θρυλικό ηθοποιό και χορευτή Tamasaburo Bando να ετοιμάζεται για μία παράσταση του θεάτρου Kabuki. Οι Γιαπωνέζοι οικοδεσπότες κανόνισαν επίσης ώστε οι Αμερικανοί επισκέπτες να διασκεδάσουν μία βραδιά με παρέα γκεϊσών, στην κλειστή λέσχη του τεϊοποτείου Ιτσιρικί.
• Η βραβευμένη με Όσκαρ ενδυματολόγος Colleen Atwood και οι 30 βοηθοί της κατασκεύασαν περισσότερα από 250 φτιαγμένα στο χέρι κοστούμια για να ντύσουν με τα ρούχα της εποχής τους ηθοποιούς της ταινίας. Κιμονό φτιάχτηκαν για ήρωες κάθε κοινωνικοοικονομικής τάξης, και για κάθε εποχή του χρόνου. Το γυναικείο τμήμα του εργαστηρίου έφτιαξε ακόμη και εσώρουχα για γκέισες και τις λευκές βαμβακερές κάλτσες τους (tabi), οι οποίες κουμπώνουν στη μία πλευρά τους και έχουν χωριστή θέση για το μεγάλο δάχτυλο.
• Η λευκή βάση του μακιγιάζ, την οποία φορά μόνον η επαγγελματίας γκέισα και μόνο στις επίσημες περιστάσεις, απλώνεται στο πρόσωπο, το λαιμό, τον αυχένα και τα χέρια. Το πίσω μέρος του λαιμού τονίζεται αφήνοντας άβαφα δύο μικρά τρίγωνα (σανμπόν-ασί), σε σχήμα V, ή τρία, σε πολύ ξεχωριστές περιστάσεις.
• Ο John Williams επέλεξε να μη συνθέσει μουσική για τον τέταρτο «Harry Potter», για την χάρη της… γκέισας. 
• Τα καροτσάκια που χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία είναι τα ίδια που χρησιμοποιήθηκαν στον «Τελευταίο Σαμουράι». 


Βραβεία
Μετά τον θρίαμβο του «Chicago», ο Rob Marshall αναλαμβάνει την κινηματογραφική απόδοση του ομότιτλου μπεστ σέλερ του Arthur Golden. Με τη βοήθεια του Steven Spielberg στην παραγωγή, ο Marshall δημιουργεί ένα καθηλωτικό εικαστικό υπερθέαμα, που σημείωσε τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία και απέσπασε τρία Βραβεία Όσκαρ:
• Oscar καλλιτεχνικής διεύθυνσης - John Myhre, Gretchen Rau (2006) video
• Oscar φωτογραφίας - Dion Beebe (2006), εκπληκτική χρήση της υποβλητικότητας των ιαπωνικών τοπίων από τον διευθυντή φωτογραφίας Dion Beebe video,
• Oscar κοστουμιών - Colleen Atwood (2006) video
καθώς επίσης και τρεις υποψηφιότητες Όσκαρ αυτές των Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, Καλύτερης μίξης ήχου και Καλύτερου μοντάζ ήχου.
• Ο βετεράνος συνθέτης John Williams κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης μουσικής επένδυσης, καθώς επίσης η ταινία έλαβε τρία Βραβεία BAFTA:
• Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου - Ziyi Zhang (2006), 
• Καλύτερης ενδυματολογίας - Colleen Atwood (2006),
• Καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας - Dion Beebe (2006).
Επιπλέον, οι Αναμνήσεις μιας Γκέισας κέρδισαν πολλά ακόμη βραβεία όπως:
• Βραβείο Critics' Choice Καλύτερου συνθέτη - John Williams (2006),
• Βραβείο Satellite Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου - Robin Swicord (2005),
• Βραβείο της Αμερικανικής Ένωσης Κινηματογραφιστών Καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας σε κινηματογραφική ταινία - Dion Beebe (2006),
• Διεθνές Βραβείο AFI Αριστείας στη σκηνοθεσία - Dion Beebe (2006),
• Βραβείο της Ένωσης Ενδυματολόγων Καλύτερης ενδυματολογίας σε ταινία εποχής - Colleen Atwood (2006),
• Βραβείο της Ένωσης Καλλιτεχνικών Διευθυντών Καλύτερης σκηνογραφίας σε ταινία εποχής ή φαντασίας - (2006).
Αφίσα
Σύνδεσμοι
en  en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Rob Marshall | Σενάριο: Robin Swicord, Arthur Golden (βιβλίο) | Αφήγηση: Shizuko Hoshi | Ηθοποιοί: Ziyi Zhang, Ken Watanabe, Gong Li, Michelle Yeoh, Youki Kudoh, Suzuka Ohgo, Samantha Futerman | Μουσική: John Williams | Φωτογραφία: Dion Beebe | Γλώσσες: Αγγλικά, Ιαπωνικά | Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α. | Παραγωγοί: Lucy Fisher, Steven Spielberg, Douglas Wick | Εταιρείες παραγωγής: DreamWorks Pictures, Spyglass Entertainment, Amblin Entertainment, Red Wagon Entertainment | Μοντάζ: Pietro Scalia | Διανομή: Columbia Pictures | Κοστούμια: Colleen Atwood | Τοποθεσίες γυρισμάτων: Ιαπωνία: Κιότο, Η.Π.Α.: Καλιφόρνια
Trailer

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Ο Αληθινός Φασισμός

Την Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018 θα προβληθεί το σοβιετικό ντοκιμαντέρ "Ο Αληθινός Φασισμός" του Μιχαήλ Ρομ.

Ντοκιμαντέρ | 130' | Ασπρόμ. | Σοβιετική Ένωση | 1965 | Απαραίτητη γονική συναίνεση

Η άνοδος και η κυριαρχία του ναζισμού στη Γερμανία, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και η ήττα του. 
Μέσα από αρχεία, φωτογραφικό υλικό, κινηματογραφικές ταινίες και επίκαιρα, ο Μιχαήλ Ρομ ανασυνθέτει τη φρίκη του Ναζισμού.

Πρωτότυπος τίτλος: Obyknovennyy fashizm
Σκηνοθεσία: Mikhail Ilych Romm
Σενάριο: Yuri Khanyutin, Mikhail Romm, Maya Turovskaya
Γλώσσα: Ρώσικα

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 
Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Ντοκιμαντέρ με υλικό από τα πολεμικά αρχεία της ΕΣΣΔ, της Γερμανίας και της Πολωνίας, αλλά και από τα απόρρητα αρχεία του χιτλερικού υπουργείου προπαγάνδας και από τις ταινίες της Λένι Ρίφενσταλ. Μια απόπειρα σπουδής του φασισμού από τη μια και μια προσπάθεια ερμηνείας του από την άλλη.
Η πιο «δημοφιλής» αντιπολεμική ταινία όλων των εποχών, αποτελεί μια καυστική καταδίκη του φασισμού όχι μέσα από μια «ψυχρή», κοινωνιολογική προσέγγιση αλλά μέσα από την ανάδειξη παρείσφρησης της φασιστικής νοοτροπίας στην καθημερινότητα του μικροαστού, μέσα από τον εύκολο συναισθηματισμό. 
Ωστόσο η ταινία δεν αφηγείται ιστορικά γεγονότα. Τη γέννηση, την πορεία και την ήττα του Φασισμού. Αυτό έχει γίνει ήδη από πολλούς. Η φωνή του Ρόμ – που συνδέει αυτά τα κεφάλαια – εξηγεί, σχολιάζει και συγχρόνως συζητάει με το θεατή, τον βοηθάει να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, να σκεφτεί, τι είναι τέλος πάντων αυτό που ονομάζουμε Φασισμός, σε τι έδαφος αναπτύχθηκε, τίνος συμφέροντα εξυπηρετεί, με τι μεθόδους εξαπατάει τον άνθρωπο, πώς μεταβάλλει τον άνθρωπο σε κτήνος, τι πρέπει να γίνει, ώστε ο άνθρωπος να παραμείνει άνθρωπος. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ταινία μου, αναφέρεται σε γεγονότα περασμένης εποχής. Ωστόσο, μονάχα κατά ένα μέρος. Γιατί αυτή η ιστορική ανάλυση της ψυχολογίας του φασισμού, η ψυχολογική ανάλυση των ειδώλων του, με δύο λόγια, όλος ο κύκλος των προβλημάτων της ταινίας – είναι ο κύκλος των πιο καυτών προβλημάτων που κρατάνε σε αγωνία το σημερινό άνθρωπο.» Μιχαήλ Ρομ.


Βραβεία
Η ταινία είναι ένα αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ για τον φασισμό - μια καυστική καταδίκη του. Έλαβε Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λειψίας, το 1965.
Αφίσα
Σύνδεσμοι
en  en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Mikhail Ilych Romm | Σενάριο: Yuri Khanyutin, Mikhail Romm, Maya Turovskaya | Αφηγητής: Mikhail Romm | Μουσική: Alemdar Karamanov | Φωτογραφία: German Lavrov | Γλώσσα: Ρώσικα | Χώρα Παραγωγής: Σοβιετική Ένωση Μοντάζ: Valentina Kulagina, Mikhail Romm | Παραγωγή: Σοβιετική Ένωση | Διανομή: New Star
Trailer

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Σάκο και Βαντσέτι

Την Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018 θα προβληθεί η ιστορική ταινία "Σάκο και Βαντζέτι" του Giuliano Montaldo.
Η προβολή είναι αφιερωμένη στην Εργατική Πρωτομαγιά.

Βιογραφική, Πολιτική | 120' | Έγχρωμη | Ιταλία | 1971 | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση

Η αληθινή ιστορία δύο Ιταλών μεταναστών στις ΗΠΑ, που καταδικάστηκαν άδικα σε θάνατο, για καθαρά πολιτικούς λόγους. Η Τζόαν Μπαέζ τραγουδά το ομώνυμο τραγούδι των τίτλων.

Πρωτότυπος τίτλος: Sacco e Vanzetti
Σκηνοθεσία: Giuliano Montaldo
Σενάριο: Vicente Aranda, Fabrizio Onofri, Giuliano Montaldo, Mino Roli, Ottavio Jemma
Γλώσσα: Ιταλικά 

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Ιταλία, 1920. Δύο αναρχικοί, ο Νικολά Σάκο (Riccardo Cucciolla) κι ο Μπαρτολομέο Βαντζέτι (Gian Maria Volontè), καταδικάζονται εις θάνατο, κατηγορούμενοι για ληστεία και φόνο που δεν διέπραξαν. Οι δικαστές στηρίχτηκαν αποκλειστικά πάνω στην ιδεολογία τους, πετυχαίνοντας μια από τις πιο ντροπιαστικές δίκες στην ανθρώπινη ιστορία.
Οι Ιταλοί αναρχικοί Φερντινάντο Νικόλα Σάκο και Μπαρτολομέο Βαντσέτι μετά από μια στημένη δίκη-παρωδία, καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν στις ΗΠΑ κατηγορούμενοι ότι δολοφόνησαν στις 15 Απριλίου 1920 ένα λογιστή και ένα φρουρό του εργοστασίου υποδημάτων Σλέιτερ και Μορίλ. Το πραγματικό τους όμως «έγκλημα» ήταν ότι «πρωτοστάτησαν στις απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου και ήσαν πρωτοπόροι οργανωτές των εργατικών συνδικάτων, μακριά μάλιστα, από την οπορτουνιστική γραμμή που κυριαρχούσε τότε στη συνδικαλιστική ηγεσία».


Βραβεία
Cannes Film Festival: Καλύτερος Ηθοποιός - Riccardo Cucciolla (1971),
Italian National Syndicate of Film Journalists (1972),
Silver Ribbon: Καλύτερος Ηθοποιός - Riccardo Cucciolla, Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος
Ηθοποιός - Rosanna Fratello και Καλύτερη Μουσική - Ennio Morricone. 
Η ταινία έλαβε τις εξής υποψηφιότητες: Cannes Film Festival: Χρυσό Φοίνικα στον Giuliano Montaldo (1971).
Αφίσα
Σύνδεσμοι
en  en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Giuliano Montaldo | Σενάριο: Vicente Aranda, Fabrizio Onofri, Giuliano Montaldo, Mino Roli, Ottavio Jemma | Ηθοποιοί: Gian Maria Volontè, Riccardo Cucciolla, Cyril Cusack, Rosanna Fratello, Geoffrey Keen, Milo O'Shea | Μουσική: Ennio Morricone | Φωτογραφία: Silvano Ippoliti | Γλώσσα: Ιταλικά | Χώρα Παραγωγής: Ιταλία | Παραγωγοί: Arrigo Colombo, Giorgio Papi | Εταιρείες παραγωγής: Italonegglio Cinematografico, Jolly Film, Theatre Le Rex S.A., Unidis Largo MessinaΜοντάζ: Nino Baragli | Διανομή: Globo Vídeo, Sherlock Media S.L., X Films, UMC Pictures | Κοστούμια: Enrico Sabbatini 
Trailer

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Πολίτης Κεϊν

Την Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018 θα προβληθεί η δραματική ταινία "Πολίτης Κεϊν" του Orson Welles.

Σινεφίλ, Δράμα | 119' | Ασπρόμαυρη | Η.Π.Α. | 1941 | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση

Μια κλασική ιστορία της εξουσίας και του τύπου... 
Ταινία-ορόσημο του αμερικανικού σινεμά, που προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις, με φοβερές αφηγηματικές καινοτομίες για την εποχή του, που εισάγουν τον κινηματογράφο στην περιπέτεια της γραφής. Η καλύτερη αμερικανική δημιουργία σύμφωνα με τη γνώμη των περισσοτέρων κριτικών.
Πρωτότυπος τίτλος: Citizen Kane
Σκηνοθεσία: Orson Welles 
Σενάριο: Orson Welles, Herman J. Mankiewicz
Γλώσσα: Αγγλικά 

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Ο Jerry Thompson (William Alland) δημοσιογράφος της εφημερίδας Newsreel ερευνά τη ζωή του μεγιστάνα των ΜΜΕ, επιχειρηματία και πολιτικού, Charles Foster Kane (Orson Welles), προσπαθώντας ν' ανακαλύψει το νόημα της λέξης "Rosebud (Ροδάνθος-μπουμπούκι)..." που εκστόμισε πριν ξεψυχήσει. Παρακολουθώντας την προσπάθεια του δημοσιογράφου παρακολουθούμε ολόκληρη τη ζωή του μεγάλου και αινιγματικού άντρα μέσα από φλας μπακ.



Κινηματογραφικές καινοτομίες και τεχνικές:
Η αφήγηση της ταινίας δεν ακολουθεί την κλασική δομή αρχή-μέση-τέλος, αντίθετα αρχίζει από το τέλος. Με την επιγραφή «No Trespassing» που αποτελεί σύμβολο αδυναμίας διείσδυσης στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου και συγκεκριμένα του ήρωα Charles Foster Kane. Προετοιμάζει τον θεατή για μία ταινία στην οποία η «λύση» του δράματος δεν θα δοθεί από τον σκηνοθέτη αλλά θα κάνει μέτοχο αυτού του μυστηρίου και τον θεατή. Στη συνέχεια δείχνει την ώρα του θανάτου τον ήρωα που ξεστομίζει την αινιγματική λέξη Rosebud. Αυτό αποτελεί τον αφηγηματικό μίτο για την εξέλιξη της ταινίας.
Στην ταινία γίνεται έντονη η παρουσία κινηματογραφικών τεχνικών που βοηθούν στο εικαστικό αποτέλεσμα. Κατ’ αρχάς με το έντονο contrast που υιοθετεί ο οπερατέρ Toland σε όλα τα πλάνα εκφράζει με την οπτική γλώσσα τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις στον ψυχισμό του Κέιν αλλά και των γύρω του.
Επιπλέον, άλλη μια κινηματογραφική καινοτομία γίνεται η χρήση της τεχνικής βάθους πεδίου, πρωτοποριακή για την εποχή της. Ο χώρος αξιοποιείται προς το βάθος με αποτέλεσμα τη συνένωση δύο πλάνων σε μια σκηνή.
Η χρήση contre-plonge σε πολλά πλάνα, όπως εκεί που ο Κέιν γράφει στηριζόμενος στο τζάμι του παραθύρου τις αρχές της εφημερίδας Ιnquier τραβώντας τον από χαμηλά του δίνει όγκο τονίζοντας τη «θέληση για δύναμη» για χρήμα και εξουσία του Κέιν.
Με τη χρήση του βάθους πεδίου δίνεται ένα οπτικό πεδίο ατεμάχιστο, καθαρό και δημιουργεί «ψευδαίσθηση της πραγματικότητας». Ο θεατής είναι ελεύθερος να επιλέξει το σημείο που θα επικεντρώσει στην εικόνα που βλέπει.
Οι σκηνές από τον πρώτο γάμο παρουσιάζονται με την τεχνική του φιλάζ, δείχνει την σχέση άνδρα-γυναίκας να οξύνεται, να φθείρεται και ο έρωτας να γίνεται συνήθεια, αδιαφορία και τέλος εχθρότητα με απανωτές μικρές σκηνές που η μία περνά στην άλλη μέσω ενός πανοραμικού πλάνου. Με τη τεχνική του φιλάζ τονίζει την έντονη επαναληπτικότητα και το «βάλτωμα» στις σχέσεις των ανθρώπων ενώ οι έντονες αντιθέσεις φωτός, σκοταδιού και η δημιουργία σκιών στον πύργο του Ζαναντού εκφράζουν τις εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων. 
Ο «Πολίτης Κέιν» αποτελεί την πρώτη ταινία του ομιλούντος κινηματογράφου που δίνει στην εικόνα τη δύναμη που είχε την εποχή του βωβού, με τις τεχνικές που χρησιμοποιεί και τα νοήματα ο Welles δημιουργεί την εικονοποίηση ενός λογοτεχνήματος. Ο κινηματογράφος αποτελεί μία γλώσσα που διευκολύνει την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, αυτή η ταινία μπορεί να αποτελέσει ταινία πυξίδα στη σκέψη και τη ψυχή του θεατή. Μέσω της ταύτισής του με τον τραγικό ήρωα ζει μία εικονική πραγματικότητα. Είναι λοιπόν στο χέρι του θεατή να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητες στη ζωή του και να την επανεκτιμήσει προς το καλύτερο. (Πηγή: 24grammata.com - Εύα Γαλατσάνου)
Παραλειπόμενα:
• Η ταινία βασίζεται εν μέρει στην ζωή του μεγαλοεπιχειρηματία, εκδότη και παραγωγού William Randolph Hearst., καθώς επίσης και στη ζωή των επιχειρηματιών Samuel Insull και Harold McCormick. Ο Welles έδωσε στον Κέιν στοιχεία και από τον δικό του χαρακτήρα.
• Όταν ο Orson Welles ρωτήθηκε από φίλους πώς τα τελευταία λόγια του Kane έγιναν γνωστά αφού πέθανε μόνος, αυτός σταμάτησε για λίγο και είπε: "Μην το πείτε ποτέ σε κανέναν αυτό!". 
Βραβεία
Ο Πολίτης Κέιν προτάθηκε για 9 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Το βράδυ της απονομής, σύμφωνα με τον Robert Wise, κάθε φορά που γινόταν αναφορά στην ταινία το κοινό αποδοκίμαζε. Τα περισσότερα στελέχη του Hollywood δεν ήθελαν να προβληθεί η ταινία δεδομένες τις απειλές του Hearst. Σύμφωνα με το περιοδικό Variety συστηματική καταψήφιση του Orson Welles από κομπάρσους που έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία στοίχισε στον Welles το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Α' Ανδρικού Ρόλου. 
Η ταινία κέρδισε τελικά το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, ενώ το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας πήγε στην ταινία του Τζον Φορντ, Η κοιλάδα της κατάρας (How Green was my Valley, 1941).
Επιπλέον, η ταινία έλαβε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας από το Σωματείο των Κριτικών της Νέας Υόρκης καθώς και τα βραβεία Καλύτερης Ερμηνείας για τους Orson Welles και George Coulouris από το National Board of Review. Το National Board of Review συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα με τις δέκα καλύτερες ταινίες του 1941.
Αφίσα
Σύνδεσμοι
    en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Orson Welles | Σενάριο: Orson Welles, Herman J. Mankiewicz | Ηθοποιοί: Orson Welles, Joseph Cotten, Dorothy Comingore, Everett Sloane, Ray Collins, George Coulouris, Agnes Moorehead, Paul Stewart, Ruth Warrick, Erskine Sanford, William Alland | Μουσική: Bernard Herrmann | Φωτογραφία: Gregg Toland | Γλώσσα: Αγγλικά | Χώρα Παραγωγής: Η.Π.Α. | Παραγωγός: Orson Welles Εταιρεία παραγωγής: Mercury Productions | Μοντάζ: Robert Wise | Διανομή:  RKO Pictures | Κοστούμια: Edward Stevenson | Γυρίσματα: Καλιφόρνια, Νέα Υόρκη
Trailer

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Επτά Χρόνια στο Θιβέτ

Την Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018 θα προβληθεί η ιστορική ταινία "Επτά Χρόνια στο Θιβέτ" του Jean-Jacques Annaud.

Ιστορία, Βιογραφία, Περιπέτεια, Δράμα | 136' | Έγχρωμη | Η.Π.Α., Η.Β. | 1997 | Απαραίτητη γονική συναίνεση

Η αληθινή ιστορία του Αυστριακού αλπινιστή Heinrich Harrer (Brad Pitt), που δραπέτευσε από στρατόπεδο αιχμαλώτων στην Ινδία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατέφυγε στο Θιβέτ και έγινε φίλος με το μικρό ακόμα Dalai Lama.
Πρωτότυπος τίτλος: Seven Years in Tibet
Σκηνοθεσία: Jean-Jacques Annaud   
Σενάριο: 
Γλώσσες: Αγγλικά, Γερμανικά, Χίντι, Θιβετιανά, Κινέζικα, Νεπαλική γλώσσα

Η προβολή θα γίνει στον Πολιτιστικό Σύλλογο "Κ. Κανάρης" χάρτης (έναντι Ι.Ν. Παραβουνιώτισσας)
Ώρα: 20:45 | Η είσοδος είναι ελεύθερη!

Υπόθεση
Το φθινόπωρο του 1939, ο Heinrich Harrer (Brad Pitt), διάσημος Αυστριακός ορειβάτης, μαζί με μια ομάδα ορειβατών με επικεφαλή τον Peter Aufschnaiter (David Thewlis), ξεκίνησαν να ανέβουν την Νάνγκα Παρμπάτμια από τις ψηλότερες κορυφές των Ιμαλαϊων. Ο εγωκεντρικός Harrer, που η μοναδική του απασχόληση είναι η επίτευξη φήμης και δόξας, θα νοιώσει ένα συναισθηματικό ξύπνημα καθώς θα ξεκινήσει για ένα δύσκολο ταξίδι, το οποίο θα τον πάει από την συγκίνηση της αναρρίχησης στον εγκλεισμό του σ' ένα Βρεττανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά από την δραπέτευση και από το βασανιστικά μακρύ και κοπιαστικό ταξίδι πάνω στα Ιμαλάια, θα φτάσει στην μυστηριώδη, απαγορευμένη Θιβετιανή πόλη της Λάσα. Ξένος σε μια παράξενη χώρα, ο Harrer γίνεται φίλος με τον νεαρό Dalai Lama και στη συνέχεια δάσκαλος του θρησκευτικού ηγέτη, στην Αγγλική γλώσσα, στη γεωγραφία και γενικά τη ζωή του Δυτικού κόσμου. Θα περάσει επτά χρόνια στο Θιβέτ, σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής αναταραχής αυτής της χώρας, έχοντας την χάρη της φιλίας και της πνευματικής διαφώτισης του νεαρού Dalai Lama, καθώς ο βαθύς και συνεχής σύνδεσμος αυτών των δύο απομονωμένων, μοναχικών ανθρώπων συνεχώς μεγαλώνει.
Αφίσα
Σύνδεσμοι
en  en      
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Jean-Jacques Annaud | Σενάριο: Becky Johnston, Heinrich Harrer (βιβλίο) | Ηθοποιοί: Brad Pitt, David Thewlis, B. D. Wong, Mako, Jamyang Jamtsho Wangchuk, Lhakpa Tsamchoe, Jetsun Pema | Μουσική: John Williams | Φωτογραφία: Robert Fraisse | Γλώσσες: Αγγλικά, Γερμανικά, Χίντι, Θιβετιανά, Κινέζικα, Νεπαλική γλώσσα | Χώρες Παραγωγής: Η.Π.Α., Η.Β. | Εταιρεία παραγωγής: Mandalay Entertainment | Παραγωγοί: Jean-Jacques Annaud, Iain Smith, John H. Williams | Μοντάζ: Noëlle Boisson | Διανομή: TriStar Pictures (US), Entertainment Film Distributors (UK) | Κοστούμια: Enrico Sabbatini | Γυρίσματα: Αργεντινή: Μπουένος Άιρες, Μεντόσα, Καναδά: Ποταμός Κάμπελ, Βανκούβερ, Κίνα: Θιβέτ, Αυστρία: Τιρόλο, Χιλή: Σαντιάγο
Trailer